Moetopia

Ze steunt haar ellebogen op het bureau en leunt met haar hoofd in haar handen. Doodmoe... Eigenlijk moet ze een verslag typen, maar dat gaat nogal moeilijk als de vermoeidheid als een betonblok in je hoofd weegt. Dan is er geen ruimte meer over voor veel gedachten of redeneringen. Onmogelijk om een verslag te typen. Toch zal het moeten. Over een uur verwacht haar baas het in zijn mailbox. Na nog even diep te hebben ingeademd heft ze haar hoofd weer op en legt ze haar handen op het toetsenbord. Dit is stap één. De volgende stap is om ook echt te beginnen typen.

Waarom moet ze zo moe zijn? In plaats van dit verslag te typen zou ze willen in opstand komen. Spandoeken schilderen, een actiegroep oprichten, de straat oprennen om te demonstreren, toeterende auto’s, gescandeerde slogans,... Jammer dat dat zoveel energie kost.

De respons kan nochtans niet uitblijven. Want wie is er nu graag moe? Niemand toch? Ze kan wel een aantal mensen bedenken die slapen leuk vinden, die in het weekend een hele dag in bed doorbrengen. Maar graag moe zijn? Echt niet! Vermoeidheid vertraagt, verlamt, remt af. Niemand wil het gevoel hebben om niet op volle capaciteit te draaien. Toch? Dus kan het niet moeilijk zijn om een actiegroep op te richten. Misschien moet ze er maar meteen een politieke partij van maken: de antivermoeidheidspartij, AVM. Klinkt niet slecht. En als hun programma erin bestaat om vermoeidheid af te schaffen, dan worden ze vast en zeker verkozen. Haar partij zal de eerste regering vormen die zich met echt nuttige zaken bezig zal houden. Geen vermoeidheid meer. Geen ziektes meer. Wel nog ziektedagen, een dagje per maand thuis bankhangen voor de tv kan deugd doen en is goed voor de gezondheid. Ziek zijn daarentegen, wel, ziek zijn is dat per definitie niet. Net integendeel. Dat zal dan ook haar eerste wet worden als ze eenmaal premier is: vermoeidheid en ziekte worden verboden! Iedereen gezond, opgewekt en klaarwakker. Dat zal ook de economie ten goede komen, want kijk haar hier nu zitten, terwijl ze haar verslag nog steeds aan het uitstellen is. Vermoeidheid is slecht voor de productiviteit. Als niemand meer moe zou zijn, zou iedereen veel productiever zijn en zouden de bedrijven meer winst maken. De economische crisis zou tot stilstand komen, er zou binnen de kortste keren een ongekende economische groei zijn, banen zouden gecreëerd worden, geen werkloosheid meer,... Niet meer moe zijn lost echt alle problemen op!
Nooit meer moe, nooit meer tijd verliezen door zoveel uren te moeten slapen. Stel je eens voor wat je dan allemaal zou kunnen doen!
"Els!" Ze schrikt op. "Hoe staat het met dat verslag?" Haar baas staat in de deuropening en hij kijkt niet blij.
"Ik ben eraan bezig." Ze wuift naar het scherm, waar toch wel de volle drie zinnen al te zien zijn.
"Zorg dat het zo snel mogelijk in mijn mailbox zit," bast de baas, waarna hij de gang weer in stampt.
Oef, die had ze niet zien komen. Ze had nog meer dan drie kwartier, maar blijkbaar had de baas niet meer zoveel geduld. Wispelturig... Vast ook te weinig geslapen vannacht, bedenkt ze met een grijns. Daarna begint ze zuchtend eindelijk te typen.